درس سى و پنجم ( 35 ) فصل چهارم در اينكه واحد از آن جز واحد صادر نمىگردد « 1 » مراد به واحد ( در اينجا ) امر بسيطى است كه در ذات آن ، جهت تركيبى كه قايل كثرت باشد وجود نداشته باشد . پس علّت واحد عبارت از علّت بسيطى است كه به ملاحظهء ذات بسيطاش ( به ذاتها ) علّت باشد و معلول واحد ، همان معلول بسيطى است كه او به ملاحظهء ذات بسيطاش ( بذاته ) معلول باشد ، نتيجه ، اينكه مراد به واحد آنچه كه مقابل كثير است ، كثيرى كه براى آن اجزاء يا آحاد متباينى است كه به جهت واحدى برنمىگردند .

--> ( 1 ) - قبسات ص 351 و ص 410 و ص 361 و ص 363 و ص 367 و ص 368 و ص 372 و ص 374 - اساس التّوحيد ص 16 و ص 50 و ص 51 و ص 53 و ص 55 و ص 121 - مباحث مشرقيّه ج 1 ص 460 و ص 468 - تلخيص المحصّل ص 238 - المعتبر ج ص 151 - اسفار ج 8 ص 60 - ج 2 ص 204 و ص 212 و ج 7 ص 192 و ص 224 و ص 114 و ص 200 و ص 201 - شوارق فصل سوّم مسألهء دوّم و سوّم - شرح اشارات اواخر نمط پنجم - التّحصيّل ص 531 و ص 341 - مطارحات ص 380 و ص 385 و ص 386 و ص 434 شرح منظومه ص 127 - تلويحات ص 51 . ( شارح )